بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ ﴿۱﴾

سوگند به انجير و زيتون (۱)

وَطُورِ سِينِينَ ﴿۲﴾

و طور سينا (۲)

وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ ﴿۳﴾

و اين شهر امن [و امان] (۳)

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ﴿۴﴾

[كه] براستى انسان را در نيكوترين اعتدال آفريديم (۴)

ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ ﴿۵﴾

سپس او را به پست‏ ترين [مراتب] پستى بازگردانيديم (۵)

إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ﴿۶﴾

مگر كسانى را كه گرويده و كارهاى شايسته كرده‏ اند كه پاداشى بى‏ منت‏ خواهند داشت (۶)

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ ﴿۷﴾

پس چه چيز تو را بعد [از اين] به تكذيب جزا وامى دارد (۷)

أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ ﴿۸﴾

آيا خدا نيكوترين داوران نيست (۸)